Florencja

Dzwonnica Giotta we Florencji

W sercu włoskiej Florencji podróżnicy mogą podziwiać najbardziej niezwykłą katedrę w całej Europie - Santa Maria del Fiore. Rozmawialiśmy już o zachwytach samej katedry, teraz warto zwrócić uwagę na kolejny wspaniały budynek, który jest częścią kompleksu florenckiej katedry - Dzwonnica Giotta.

Wznosząca się na prawie 90 metrów dzwonnica pozwala odwiedzającym podziwiać wspaniałą panoramę miasta i okolic. Po prostu nie można być obojętnym na taki widok.

W czasie budowy katedry jedynym skutecznym sposobem powiadamiania mieszkańców miasta o nadchodzących świętach i nabożeństwach kościelnych było właśnie dzwonienie dzwonów. Dlatego autor oryginalnego projektu katedry Arnolfo di Cambio zawierał wieżę kampanii. Zaangażowany w opracowanie rysunków i budowę pierwszego poziomu dzwonnicy Giotto di Bondone. Wdzięczni potomkowie uwiecznili imię wielkiego mistrza, nazywając wieżę Dzwonnica Giotto (włoski: Campanile di Giotto).

Kluczowe kamienie milowe

Jeśli przejdziesz do głównego wejścia do katedry Santa Maria del Fiore, budynek Campanile będzie znajdować się po prawej stronie. Kroniki prac budowlanych florenckiej katedry wskazują, że prace fundamentowe dzwonnicy przeprowadzono pod koniec XIII wieku. W rzeczywistości budowniczowie pracowali jednocześnie nad fundamentem katedry i kampanii. W tym czasie prace odbywały się pod czujnym nadzorem pierwszego architekta katedry - Arnolfo di Cambio.

Po śmierci di Cambio budowa trwała nawet 30 lat. Dopiero w lipcu 1334 r. Giotto di Bondone ponownie uruchomił skomplikowany mechanizm budowy monumentalnego kościoła katolickiego.

Doły pod fundamentem dzwonnicy o głębokości 20 łokci były wszystkim, co miał do dyspozycji nowy architekt.

Według średniowiecznego stylu dzwonnica została zaprojektowana w formie czworościennej wieży o boku 25 łokci i wysokości 144 łokci. Giotto nic nie zmienił w całym projekcie, koncentrując się na szkicowaniu dla projektu zewnętrznego i wewnętrznego.

Zintensyfikowane prace nad budową dzwonnicy całkowicie przykuły uwagę architekta i artysty. Giotto dąży do ulepszenia projektu di Cambio, z dodatkową nadbudową na szczycie wieży. Jednak konserwatywni kuratorzy budowlani postanowili nie używać nowego projektu, ponieważ jest zbyt odważny.

Wiek Giotto stale zbliżał się do 70, co w tamtym czasie było dość przyzwoitą postacią. Po zaledwie 4 latach pracy nad kampanią mistrz umiera, pozostawiając przyzwoity bagaż osiągnięć i ukończony pierwszy poziom.

W dekoracji kampanii Giotto zastosował ten sam rodzaj wielokolorowego marmuru, który został użyty w wystroju katedry Santa Maria del Fiore. Dzwonnica została ozdobiona panelami wykonanymi według szkiców autora. Kontrastujące wzory w kolorze czerwonym i białym dodają wzorom niesamowitej głębi. Następnie wykonano wystrój zewnętrzny dzwonnicy w warsztacie słynnego geniusza włoskiego quattrocento - rzeźbiarza Luke della Robia.

Sprawa zmarłego Giotto kontynuowała architekt Andrea Pisano, który za życia aktywnie uczestniczył w inżynierii. Po otrzymaniu stanowiska głównego kuratora budowy kampanii, Pisano udało się wznieść kolejne dwa poziomy budynku. Budowa i dekoracja wieży odbyła się ściśle według osiągnięć Giotto. Epidemia dżumy, która miała miejsce w połowie XIV wieku, pochłonęła wiele istnień ludzkich, w tym Andreę Pisano. Budowa katedry i dzwonnicy ponownie zawiesza się na kilka lat.

Dzwonnica Giotta otrzymała trzeciego twórcę w 1351 r., Francesco Talenti stał się nią. To dzięki utalentowanemu architektowi Florentczycy nabyli elegancki, lekki, koronkowy budynek dzwonnicy. Pierwsze trzy poziomy budynku wyglądają bardziej „krępo”. Natomiast trzy górne piętra, wypełnione Talenti, okazały się rozciągnięte. Wąskie okna, ozdobione dekoracją pionową, wzmacniają wrażenie gotyckiego strzelania, aspiracji do nieba.

Dzięki staraniom Talenti wieża zyskała bogate, nowoczesne wykończenie. Kolejnym odejściem od pierwotnego projektu jest spłaszczony dach. Zakończenie budowy dzwonnicy sięga 1359 roku. Trójkolorowa marmurowa dekoracja wieży łączyła jej wygląd z dekoracją katedry. Ostateczna wysokość budynku wynosiła 85 metrów, a iglica zniesiona przez Francesco Talenti zakładała dodatkowe 37 metrów „wzrostu”.

Wykończenie zewnętrzne

Niższe poziomy dzwonnicy, jak wspomnieliśmy wcześniej, wyglądają na bardziej przysadziste. Są bogato zdobione rzeźbionymi talerzami i płaskorzeźbami. Praca nad pierwszym poziomem jest zasługą mistrza Giotto. Na tle szaro-zielonego marmuru architekt nakazał umieścić pionowe obrazy z różowego marmuru na białej krawędzi. Pośrodku każdego kafelka znajdują się medaliony ilustrujące siedem sakramentów i sceny z Biblii. Każda z czterech ścian wieży ozdobiona jest siedmioma takimi obrazami-płytami.

Kolejne poziomy kampanii zdobią płaskorzeźby, które urodziły się w zdolnych rękach Luca della Robia i Andrei Pisano. Utalentowani artyści pokazali w swoich pracach złożoną ścieżkę ludzkiego postępu. Płaskorzeźby ilustrują genezę człowieka, a następnie jego znajomość rzemiosła, nauki i kultury. Przedstawione są dość typowe zawody średniowiecza: winiarz, astronom, rzeźbiarz kamieni, pasterz itp. Światowe sprawy są rozcieńczone zbiorem cnót.

Jeden z poziomów pozbawiony jest płaskorzeźb dekoracyjnych. Cztery płyty po każdej stronie są samotne, świecą pustymi ramkami. Czwarty poziom wieży stracił ozdoby - rzeźby, które ucieleśniały biblijnych proroków w kamieniu. Prace architektów Nino Pisano, Donatello, Andrea Pisano i Nanni di Bartolo zostały zidentyfikowane w Muzeum Duomo, gdzie gwarantuje się im bezpieczeństwo.

Nad wejściem do dzwonnicy znajduje się Madonna z Dzieciątkiem. Dzieło to, podobnie jak większość ozdobnych elementów wieży, zostało opracowane i wcielone przez Andreę Pisano.

Poziomy dzwonnicy mają wyraźne poziome oddzielenie dzięki mozaikowym wstawkom stworzonym przez braci artystów Cosmati. Trzy ostatnie piętra wieży mają wydłużone okna w ramach lancetowych. Na zewnątrz okna te są ozdobione sztukaterią, przypominającą skręcony sznur, co nadaje budynkowi dodatkową elegancję. Lekkość linii i delikatne zewnętrzne wykończenie zamieniają kampanię w coś przewiewnego, niwelując ciężki kamień i ogromną wysokość.

Nawiasem mówiąc, w muzeum w katedrze można zobaczyć rysunek wykonany przez Giotto, przedstawiający ogólny widok dzwonnicy. Obecny budynek wygląda na rząd wielkości bardziej interesujący i elegancki niż pomyślany. Niemniej wieża nosi imię artysty i architekta, który poświęcił ostatnie lata swojego życia na jej powstanie.

Współczesne życie dzwonnicy Giotto

W słoneczny dzień nowoczesny gość z Florencji może spacerować po Placu Katedralnym, ciesząc się doskonałym pięknem budynków tworzących katedrę. Sama dzwonnica jest doskonałym przykładem architektury gotyckiej. Ozdobiona czerwonymi, białymi i zielonymi marmurowymi płytami wieża służy jako wieża widokowa. Z wysokości prawie stu metrów otwiera się wspaniały widok czerwono-brązowych dachów domów i łamanej linii wzgórz na horyzoncie.

Odwiedzający Campanile mają ponad 400 stopni tworzących wewnętrzne schody. Powoli pokonując sześć poziomów wieży dla dwojga, turyści będą mogli patrzeć na Florencję z różnych kątów i wysokości.

Wąskie okna otaczają wewnętrzne schody dzwonnicy od dołu do góry. Na tarasie widokowym, oprócz odległych granic miasta, można szczegółowo zobaczyć kopułę Brunneleschi, która wieńczy katedrę. Spójrz także na przysadzisty budynek Baptysterium św. Jana Chrzciciela.

„Co to jest dzwon bez dzwonu?”, Pytasz, i będziesz miał absolutną rację! Dzwon jest obecny. Można go znaleźć na górnym poziomie wieży. To prawda, że ​​nie spełnia swojej głównej funkcji, ale jest wystawiany w jednej z nisz jako eksponat muzealny.

Odwiedzający mogą wędrować po wszystkich poziomach, w tym górnym, gdzie można zobaczyć krokwie dachowe, a nawet dachówki.

Celem wszystkich aspiracji gości miasta jest galeria widokowa, zorganizowana wokół obwodu dachu dzwonnicy Giotto. Dla wygody zwiedzających galeria jest wyposażona w stacjonarną lornetkę. Aby chronić podróżnych, przejścia kontrolne zabiera metalowa skrzynia. Jednak taki drobiazg nie jest w stanie umniejszyć podziwu osoby, która po raz pierwszy spojrzała na starożytne piękne włoskie miasto z podobnej wysokości.

Przydatne informacje: jak się tam dostać

Campanila jest łatwa do znalezienia w centrum Florencji na Placu Katedralnym, obok Katedry Santa Maria del Fiore.

Znajdź hotel w pobliżu dzwonnicy Giotto

Możesz korzystać z galerii przeglądu od 8:30 do 19:30. W ważne święta religijne, takie jak Wielkanoc, Boże Narodzenie i Dzień Matki Bożej, dostęp do dzwonnicy jest zamknięty.

Pojedyncza wizyta w wieży kosztuje 6 euro, bilety można kupić na miejscu lub zarezerwować na oficjalnej stronie www.museumflorence.com/en. Bardziej korzystny jest zakup kompleksowego biletu za 10 euro, który obejmuje dostęp do innych atrakcji:

  • Kopuła;
  • Baptysterium;
  • Campanila Giotto;
  • Crypt of St. Reparat;
  • Muzeum Historii.

Obejrzyj wideo: Florencja Florence (Marzec 2020).

Loading...

Popularne Wiadomości

Kategoria Florencja, Następny Artykuł

Gang Langer
Niemcy

Gang Langer

Langer Gang to długa, trzypiętrowa galeria o renesansowym sklepieniu z 22 toskańskimi kolumnami. Pomiędzy kolumnami znajdują się herby ziem należących do posiadłości Wettinsky'ego. Langer Gang - galeria renesansowa, fot. Klaus Bostelmann „Long Stroke” (Langer Gang, niemiecki: Langer Gang) - kolejny charakterystyczny zabytek Drezna, który wraz ze stajnią (Stalhof, niemiecki
Czytaj Więcej
Innenstadt
Niemcy

Innenstadt

Po obejrzeniu zabytków i wypiciu dużej ilości piwa na Starym Mieście, nadszedł czas, aby dostać się na ulice handlowe w Kolonii, które znajdują się zaledwie kilka minut spacerem od Renu. Najlepsze sklepy znajdują się przy Hohe Strasse, Schildergasse i stacji metra Neumarkt.
Czytaj Więcej
Mur Berliński
Niemcy

Mur Berliński

Mur berliński jest znany na całym świecie. Przez 28 lat dzieliła miasto i rodziny. Teraz jest to zwykła ściana wzdłuż drogi, małe betonowe sekcje i metalowe szpilki wystające z ziemi. Prosty, bez patosu i bardzo niemiecki. Jeśli wiesz, dla czego mur został zbudowany i jaką rolę odegrał w historii Niemiec, powinieneś go zobaczyć.
Czytaj Więcej
Agencja ratingowa Mercer. Miasta niemieckie są liderami pod względem poziomu życia
Niemcy

Agencja ratingowa Mercer. Miasta niemieckie są liderami pod względem poziomu życia

W 2011 roku Monachium, Dusseldorf i Frankfurt zostały nazwane miastami o bardzo wysokim standardzie życia wśród metropolii świata. Agencja Mercer corocznie sporządza globalną ocenę jakości życia, a wiodące niemieckie miasta straciły tylko Wiedeń, Zurych i Auckland. W 2011 r. Monachium (4 miejsce), Düsseldorf (5 miejsce) i Frankfurt (7 miejsce) zostały nazwane miastami o bardzo wysokim standardzie życia wśród metropolii świata.
Czytaj Więcej