Neapol

Pałac Królewski w Neapolu

Pałac Królewski w Neapolu (Palazzo Reale di Napoli) to efektowny budynek, zbudowany jako rezydencja dla rodziny królewskiej dynastii Bourbon (Borbone), która kierowała Królestwem Neapolu (Królestwo obu Sycylii) (Regno delle Due Sicilie).

Historia budowy i przebudowy

Budowa pałacu w pobliżu katedry św. Franciszka z Paopy (Basilica dei Santi Francesco di Paolo) w pobliżu Piazza del Plebiscito w Neapolu jest prowadzona od 1600 roku przez ponad pół wieku. Projekt architektoniczny w stylu neoklasycystycznym zaprojektował Domenico Fontana. Był to znany mistrz, urodzony w Szwajcarii, wspierany przez papieża Sykstusa X (Pontifex Romanus Sykstus X) i zaproszony do budowy Pałacu Królewskiego dla hiszpańskiego króla Filipa III (Felipe III) przez wicekróla Fernando Ruiza de Castro (Fernando Ruiz de Castro).

Budynek budowano przez 15 lat, a następnie przez 5 lat słynni włoscy artyści ozdobili wnętrze. W pałacu można zobaczyć obrazy Giovanniego Balducciego, Battistello Caracciolo i wielu innych.

Po zakończeniu budowy i dekoracji wnętrz namiestnik Fernando Ruiz osiadł w pałacu, ponieważ hiszpański władca nie zgromadził się tutaj i nigdy go nie odwiedził w ten sposób. W 1730 r. Wnuczka Filipa III przybyła do Neapolu - Maria z Węgier (Maria z Austrii, Maria von Ungarn).

Po raz pierwszy władca Hiszpanii przybył do Palazzo Real dopiero w 1734 roku - był to Karol III (Karlos III). Zgodnie z jego rozkazem przeprowadzono prace konserwatorskie projektu Luigiego Vanvitellego, jednak w tym samym czasie na jego zlecenie rozpoczęto budowę dwóch innych pałaców - w Capodimonte i Capertimonte (Caserta). Kiedy królewska rezydencja w Casercie, przekraczająca przepych pałacu wersalskiego i otoczona największym parkiem we Włoszech, była już gotowa, hiszpańscy królowie pozostali tam do końca XVIII wieku.

W 1768 r. Pałac został ponownie ulepszony: pod kierunkiem architekta Ferdynanda Fugi wybudowano Teatr Dworski (Teatro di corte).

Członkowie rodzin królewskich Hiszpanii i Austrii oraz ich dworzanie, na przykład król Ferdinando I (Ferdinando I), stale mieszkali w Palazzo Real. Po zamieszkaniu w pałacu Burbonów, a następnie przedstawicieli dynastii Sabaudzkiej (Casa Savoia), podczas podboju Włoch przez Francję, gubernator Napoleona Joachim Murat i jego żona, siostra cesarza Caroline Bonaparte.

W 1837 r., Po poważnym, niszczycielskim pożarze, budynek przeszedł kolejną renowację zaprojektowaną przez architekta Gaetano Genovese. Następnie założyli całe skrzydło, w którym mieściła się Biblioteka Narodowa (Biblioteca Nazionale) Victora Emmanuela III (Vittorio Emanuele III).

W 1888 r. Na polecenie króla Savoii Umberto I, na niższym piętrze od placu, w niszach pojawiły się rzeźbiarskie wizerunki wielkich neapolitańskich władców od Rogera (Roger I, The Great Count of Sicily, 1072 - 1101) do Victora Emmanuela III (1869–1947). W tym samym czasie przy bramie prowadzącej do ogrodu pałacowego zainstalowano słynne posągi rzeźbiarza Piotra Clodta z mostu Aniczkowa w Petersburgu, które król neapolitański podarował królowi neapolitańskiemu.

Co zobaczyć

Po pierwsze, Pałac Królewski jest kontrolowany z zewnątrz: zegar i mała dzwonnica pośrodku fasady zwróconej w kierunku placu przyciągają uwagę. Interesujące są rzeźby ośmiu słynnych władców Królestwa Neapolu.

Wewnątrz można zobaczyć Muzeum Historycznych Mieszkań (Il museo appartamenti storici del Palazzo Reale), odwiedzić Bibliotekę Narodową i obejrzeć kolekcję obrazów.

Tutaj, w pałacu, znajduje się Galeria Umberto I („Galleria Umberto I”) z butikami, markami mody, restauracjami. Muzeum Historycznych Mieszkań słynie z Teatru Dworskiego, dekoracji Sali Centralnej (Sala centrale), Sali Tronowej (La sala del trono), Hali Herkulesa (La Sala Di Ercole), kaplicy pałacowej (Cappella), która zachowuje skarby z różnych katedr i kościołów we Włoszech.

Biblioteka Narodowa zawiera unikalny zbiór starożytnych tekstów na zwojach papirusu z Herkulanum (Ercolano) - miasta, które zmarło podczas erupcji Vesuvio (Vesuvio).

Kolekcja obejmuje obrazy Tiziano Vecellio, Guercino, Giovanni Francesco Barbieri, Andrea Vaccaro, Mattia Preti, Spanoletto, Lo Spagnoletto, José de Ribera), Massimo Stanzione, Luca Giordano.

Godziny otwarcia i bilety

Muzea w pałacu są otwarte codziennie od 9:00 do 20:00; dzień wolny - środa. Kasy biletowe są zamykane o godzinie 19:00. Bilet dla dorosłych kosztuje 6 euro, a dla dzieci poniżej 18 lat - 3 euro.

Atrakcja nie ma oficjalnej strony internetowej, ale na stronie włoskiego Ministerstwa Kultury można sprawdzić aktualne informacje o biletach w godzinach otwarcia.

Darmowe dni w 2019 roku: 3 i 11 lipca, 5 sierpnia, 2 i 19 września.

Jak się tam dostać

Hotel Palazzo Reale di Napoli znajduje się przy Piazza Plebiscito, do którego można łatwo dojść pieszo od stacji metra Piazza Amedeo.

Również z Dworca Centralnego do pałacu kursuje autobus R2 (przystanek San Carlo).

Popularne Wiadomości

Kategoria Neapol, Następny Artykuł

Bazylika Santa Maria in Aracheli
Włochy

Bazylika Santa Maria in Aracheli

Santa Maria in Aracheli to piękna bazylika na Kapitolu. Prowadzą do niego wielkie schody, stworzone jako znak wyzwolenia Rzymu z zarazy. Kościół został zbudowany w VI wieku na miejscu świątyni Junona, tej samej, w której żyły gęsi, które uratowały Rzym przed Galami. I to nie wszystko! Michał Anioł i Donatello, kolumny ze starych (przedchrześcijańskich) świątyń Rzymu i ...
Czytaj Więcej
Wróć do Salerno: część II
Włochy

Wróć do Salerno: część II

Tak więc, drodzy czytelnicy, kiedy ostatni raz spacerowaliśmy po historycznym centrum nadmorskiego Salerno, cieszyliśmy się pięknem promenady, Villa Comunale i teatru Verdi. Cóż, teraz możesz zafundować sobie coś smacznego. Ale hej, miej trochę cierpliwości i nie idź do pierwszego baru lub osterii, na którą się natkniesz.
Czytaj Więcej
Galeria Uffizi
Włochy

Galeria Uffizi

Galeria prezentuje nieocenione dzieła Leonarda „Adoracja Trzech Króli” i „Zwiastowanie”; Jedynym znaczącym obrazem Michała Anioła jest tondo przedstawiające Świętą Rodzinę. Muzeum Uffizi ma najbardziej pouczającą na świecie kolekcję obrazów Botticellego. Na tle Galerii Uffizi (Galleria degli Uffizi), Galeria Uffizi (Galleria degli Uffizi) jest najsłynniejszym florenckim muzeum sztuki.
Czytaj Więcej
Bazylika San Giovanni in Laterano
Włochy

Bazylika San Giovanni in Laterano

Bazylika Laterańska to Katedra Rzymska, „Basilica maior” z krzesłem biskupa i tronem papieża. Oto jedna ze starożytnych relikwii chrześcijańskich - Skała Świętego Mikołaja (Święte Schody), wzdłuż której Chrystus wstąpił na sąd Piłata. Bazylika św. Jana Chrzciciela na wzgórzu Laterano (Bazylika San Giovanni in Laterano), fot. R4all Katedra św. Jana Chrzciciela na wzgórzu Laterano lub Bazylika Laterańska (Bazylika San Giovanni in Laterano - Bazylika San Giovanni in Laterano) spotyka kolosalną orientalną fasadę w 1735 r., Alessandro Galilea.
Czytaj Więcej