Kuchnia włoska

Co spróbować we Florencji z jedzeniem

Włoskie jedzenie jest znane na całym świecie, ale wiele osób nie wie, że każdy region, a nawet miasto ma swoje specjalne potrawy. Florencja (Firenze) - stolica regionu Toskanii (Toskania). Na jej tradycyjną kuchnię duży wpływ miały wydarzenia historyczne średniowiecza.

Kolejnym czynnikiem, który niewątpliwie wpływa na kształtowanie lokalnego menu, są owoce toskańskiej hodowli i hodowli, takie jak pomidory, rozmaryn, borowiki, trufle, oliwki, bakłażan, oregano, bazylia, a także różne rodzaje mięsa, sera i chleba. Wąskie uliczki Florencji pełne są restauracji, pubów, kawiarni i trattorii, pociągających ogromną listą potraw.

Co spróbować na tym morzu obfitości gastronomicznej? Pytanie, które zadaje wielu odwiedzających miasto. Chcielibyśmy pomóc Ci w uporządkowaniu typowej kuchni florenckiej. W artykule porozmawiamy o tradycyjnych potrawach, bez degustacji, która jest kategorycznie przeciwwskazana do opuszczenia stolicy Toskanii.

Chleb

Pierwszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę jest to, że zgodnie z tradycją chleb w Toskanii najczęściej pieczony jest bez soli. Tak więc, aby zamówić chleb znany z gustów we włoskich restauracjach, musisz poprosić o „pane salato” (chleb i sól).

Toskański

Chleb toskański (Pane Toscano) - produkt o lekko kwaśnym smaku miękiszu, bardzo miękki i gęsty z twardym chipsem.

Teksturę tę osiąga się dzięki temu, że jest tradycyjnie wytwarzana bez soli. Ma kategorię DOP, która wskazuje na wysoką jakość produktu. Do jego produkcji używaj tylko mąki i zakwasu (naturalnych drożdży).

Dlaczego niesolony chleb? Istnieje opinia, że ​​za panowania Medyceuszy doszło do wojny pomiędzy Pizą (Piza), dużą gminą portową w Toskanii, a rodzinnym miastem słynnej dynastii - Florencją. Ze względu na napiętą sytuację zemsty Pizanie przestali dostarczać sól na całym terytorium należącym do Medyceuszy.

Zwykła populacja została zmuszona do rezygnacji z ulubionego produktu spożywczego. Tak narodził się typowy chleb z Florencji. Pomimo tego, że z czasem pojawił się dostęp do soli, Florentczycy nadal stosują przepisy, które ją wykluczają. Włosi kochają swoje tradycje.
Cena bochenka o wadze 250 g wynosi około 0,8 euro.

Schiachata

Schiacciata - ciasto wykonane w piekarniku.

Jego nazwa dosłownie tłumaczy się jako „zmiażdżony”, ponieważ przed pieczeniem jest w niektórych miejscach miażdżony palcami, tworząc charakterystyczne dziury. W przeciwieństwie do toskańskiego chleba produkt ten jest umiarkowanie słony i bardzo aromatyczny. Służy do robienia kanapek lub jest spożywany przed obiadem jako przekąska. Cena za 1 szt. (200 g) około 1,5 euro.

  • Zalecamy przeczytać o: nazwach i rodzajach chleba we Włoszech

Przekąski

W terminologii restauracyjnej przekąski są oznaczone słowem „starter”, to znaczy jedzeniem, od którego zaczyna się posiłek. We Florencji kilka rodzajów potraw uważa się za klasyczne przystawki.

Crostini

Crostini to najsłynniejsza toskańska przekąska.

To chrupiące grzanki z białego chleba. Podaje się je po prostu przez polewanie oliwą z oliwek lub z liśćmi pomidorów i bazylii lub z pastami z wątróbki drobiowej, oliwek lub grzybów. Typowa potrawa pochodzenia chłopskiego.

Historia ich pojawienia się jest zakorzeniona w średniowieczu, kiedy biedni wieśniacy używali kromek chleba zamiast talerzy. Crostini często towarzyszy wino podczas aperitifu.

Nie należy podawać crostini con lardo di colonnata - kanapki z najcieńszym plasterkiem aromatycznego toskańskiego tłuszczu. Jest przechowywany w wannach wykonanych z marmuru z Carrary, przesuwających się warstw z różnymi przyprawami (pieprz, cynamon, goździki, kolendra).

Cena tostów wynosi około 5 euro za parę.

Cięcie

Tagliere - plastry sera lub kiełbasy. Istnieją różne rodzaje krojonych talerzy.

Na przykład:

  • Tagliere di formaggi - ser krojony. We Florencji zwykle serwuje różne rodzaje pecorino (ser wytwarzany z mleka owczego), któremu towarzyszy miód lub marmolada owocowa.
  • Affettati misti - wędliny. Oferuje różnorodne odmiany wędlin. Polecamy wypróbowanie łososia z mięsa dzika (cinghiale), salami z nasionami kopru włoskiego (większe mielenie nazywa się sbriciolona, ​​drobniejsze mielenie to finocchiona), toskańskie prosciutto.
  • Pinzimonio - krojone warzywa. Świeże sezonowe surowe lub lekko zblanszowane warzywa podawane są z sezonowaną oliwą z oliwek.
    Cena pokrojonego naczynia zależy od jego składu i wielkości - od 8 do 15 euro.

Kokkoli

Coccoli (Coccoli alla fiorentina) - smażone w głębokim tłuszczu kulki drożdżowe podawane z miękkim świeżym serem stracchino i prosciutto.

Warto zauważyć, że smażone ciasto jest przywilejem kuchni toskańskiej i prawie każda prowincja ma własne potrawy. Szacunkowy koszt porcji coccoli z serem i szynką wynosi 9 euro.

Pierwsze kursy

Czy znasz wyrażenie „Aby chleb i makaron były zdrowszym posiłkiem, włóż je do zupy”? Dokładnie odzwierciedla tradycje florenckie podczas przygotowywania pierwszych dań.
Oczywiście toskańskie zupy wcale nie są takie jak nasze, ale kultury ich serwowania są takie same.

Podobnie jak my, Włosi jedzą zupę primo piatto, czyli między przystawką a daniem głównym. W menu restauracji znajdziesz takie nazwy: zuppa del contadino (zupa rolnicza z różnymi roślinami strączkowymi), zuppa di farro (z jęczmieniem perełkowym), cipollata tiepida (zupa cebulowa, która jest szczególnie popularna w chłodne dni) oraz, oczywiście, pappa al pomodoro i ribollita - „gwiazdy” florenckich świąt.

Pappa Al Pomodoro

Pappa al pomodoro (Pappa al pomodoro) - gęsta zupa pomidorowo-chlebowa, której nazwa dosłownie tłumaczy się jako „miąższ z pomidora”.

Jego przepis narodził się dzięki toskańskiemu biedakowi, który w ten sposób przetwarza czerstwy chleb. Dziś jest zwykle przygotowywany ze świeżych pomidorów, chleba, oliwy z oliwek, czosnku, bazylii. Istnieją dwie wersje zupy do gotowania. Krakersy są wkładane pojedynczo, dzięki czemu danie ma delikatniejszą, luźniejszą konsystencję. Z drugiej strony bochenek wkłada się do naczynia na samym końcu, otrzymując kromki chleba, które są wyraźnie odczuwalne w całej masie. Podawaj na gorąco, w temperaturze pokojowej lub schłodzonej. Szacowany koszt porcji zupy to 6-8 euro.

Ribollita

Ribollita (Ribollita) - gulasz z kapusty i fasoli florenckiej z chlebem. Odkrywcą przepisu jest biedny wieśniak, który podgrzał resztki minestrone i zupy jarzynowej.

Ribollita staje się smaczniejsza po każdym rozgrzaniu. Stąd nazwa potrawy, która dosłownie tłumaczy się jako „ponowne gotowanie”. Opiera się na różnych rodzajach kapusty, fasoli, czerstwego chleba i niedrogich warzyw, takich jak marchew, seler, ziemniaki i cebula.
We Włoszech ribollita jest uważana za zupę zimową, ponieważ jej główny składnik (kapusta) rośnie zimą. Tradycyjnie gulasz gotuje się w piecu opalanym drewnem w garnku z gliny. Koszt porcji wynosi 10-13 euro.

Makaron

Będąc trochę we Włoszech, rozumiesz, że Włosi nigdy nie jedzą makaronu z daniem głównym. Najczęściej jest podawany jako pierwszy posiłek.

Tagliatelle

Najpopularniejszym rodzajem makaronu we Florencji jest tagliatelle.

Są to cienkie i płaskie makarony. Mogą mieć różne długości. Zazwyczaj podaje się je z sosem z borowików (Tagliatelle Funghi Porcini) - średnia cena to 8-10 euro lub z wiórkami toskańskiej trufli (Tagliatelle Tartufo) - koszt to około 15-18 euro.

Papardelle z gulaszem z dzika

Innym ulubionym toskańskim daniem jest papardelle z gulaszem z dzika (Pappardelle al Cinghiale) - makaron, który przypomina tagliatelle, ale jest znacznie szerszy (ponad 13 mm).

Wcześniej mięso z dzika było tradycyjnie używane; dziś do tych celów zwierzęta hoduje się na farmie, ale na wolnym wybiegu. Mięso z dzika ma bogatą teksturę smaku i nadaje potrawie luksusowy aromat. Do wyboru sos gulaszowy można przygotować z dzika lub fileta z gęsi. Cena porcji papadrella z gulaszem wynosi około 10 euro.

Tortelli di Mugello

Wypróbuj Tortelli di Mugello (Tortelli di Mugello) - kwadraty makaronu nadziewane ziemniakami, serem i ziołami.

Prawie każda restauracja ma swój własny przepis na tortelli ziemniaczane. Podaje się je z sosem pomidorowym lub sosem z mięsa cielęcego lub z dzika, jesienią, doprawione borowikami.
Chociaż ravioli nudi (ravioli gnudi) wcale nie przypomina makaronu, Włosi przypisują je makaronowi. To danie przypomina nasze leniwe pierogi, tylko szpinak, ricottę i różne przyprawy miesza się z mąką i jajkami.

  • Będziesz zainteresowany poczytać o: rodzajach włoskiego makaronu

Sałatka Panzanella

Latem, na szczycie upału, zamiast makaronu, Florentczycy wolą mniej kaloryczne danie - Panzanella.

To toskańska sałatka jarzynowa z czerstwego białego chleba, pomidorów, selera i cebuli, doprawiona oliwą z oliwek i octem.
Prostota gotowania Panzanella w połączeniu z niesamowitym smakiem skłoniła pewnego razu włoskiego poetę Giovanniego Boccaccio i malarza Agnolo Bronzino do wspomnienia o tym w swoich pracach.

Przystawki

Florentczycy uwielbiają rośliny strączkowe. Dlatego są one najczęściej używane jako przystawka.

Fajoli

Fagiuoli (Fagioli) all'uccelletto - fasola z sosem pomidorowym i pachnącą szałwią. Czasami pomidory w przepisie zastępuje się papryką i przyprawia danie czosnkiem. Fajoli można spotkać z dodatkiem mięsa. Uwierz mi, to jest bardzo smaczne we wszystkich interpretacjach!

Pizelli alla fiorentina

Nie można przejść obok Piselli alla fiorentina (Piselli alla fiorentina).

To zielony groszek, ugotowany z goździkami pachnącego czosnku, świeżej pietruszki, suszonej pancetty (boczek peklowany). Przed podaniem posyp go niewielką ilością oliwy z oliwek.
Wśród toskańskich faworytów karczoch zajmuje honorowe miejsce. W menu restauracji znajdziesz go w postaci surowej, smażonej, w puszkach, z makaronem, ryżem i wieloma innymi kombinacjami.

Drugie dania

Florencja to raj dla osób jedzących mięso. Oprócz „gwiazdy” lokalnej kuchni florenckiego stku (la bistecca fiorentina), koniecznie musisz spróbować bardziej popularnych potraw.

Peposo

Peposo di Impruneta (Peposo di Impruneta) - wynalazek lokalnych garncarzy i ulubione danie budowniczych, którzy wznieśli kopułę Brunelleschi.

Plastry wołowiny są duszone przez około 5 godzin w sosie z czerwonego wina Chianti, do którego dodaje się czosnek, pachnący rozmaryn, szałwię i dużą ilość czarnego pieprzu (stąd nazwa peposo, czyli „z pieprzem”). Za dobrze przygotowane peposo przygotuj się na zapłatę około 15-18 euro.

Carne in umido

Jeśli lubisz bogate, tłuste potrawy, wybierz carne in umido.

Kawałki wieprzowiny, wołowiny lub dziczyzny z warstwami tłuszczu są wstępnie marynowane w winie, mleku lub wodzie z pomidorami. Następnie są smażone przez około 5 minut i duszone w sosie z warzywami (marchewka, cebula, seler) i przyprawami.

Trippa i lampredotto

Śmiałkowie mogą spróbować trippa alla Fiorentina (Trippa alla Fiorentina) - być może najbardziej znanej potrawy z podrobów na świecie.

To jest żołądek krowy, bez tłuszczu i gotowany w sosie z pomidorów, selera, marchwi i czosnku, doprawiony aromatycznymi ziołami.
Podczas gdy podróż odbywa się z całego brzucha krowy, pobiera się tylko trawieńca (czwarta sekcja), aby zrobić lampredotto (Lampredotto). Jest gotowany w bulionie warzywnym i doprawiany ziołami. Zwykle podaje się go jako kanapkę w bułce. Panino con il lampredotto jest typowym florenckim jedzeniem ulicznym. Jego koszt waha się od 5-6 euro.

Bakkala alla fiorentina

W tak pozbawionym dostępu do morza mieście jak Florencja trudno sobie wyobrazić, że dania rybne mogą być tradycyjne. Bakkala - solony dorsz pojawił się tutaj ze względu na wymianę jedwabiu, wełny i innych materiałów z krajami północnymi. Aby nie wysłać łodzi z powrotem pustych, załadowano je solnym dorszem. Baccala alla fiorentina to pikantne połączenie ryb, pomidorów, cebuli i rozmarynu. Podawany z opiekanym chlebem.

Desery

Nawet po dziesięciu potrawach w żołądku zawsze jest miejsce na deser. Stolica Toskanii jest niewątpliwie gotowa zadowolić wszystkich słodyczami.

Cantucci

Mówiąc o klasycznych deserach we Florencji, nie można nie wspomnieć o cantucci.

Te małe makaroniki można znaleźć w dowolnej kawiarni lub barze. Podaje się je ze stosem słodkiego likieru Vin Santo w kolorze bursztynu. Sucharki są zanurzane w napoju, aż zmiękną i cieszą się smakiem. Koszt takiego deseru wynosi około 10 euro.

Zuppa Ingles

Innym powszechnym florenckim deserem jest zuppa inglese.

Legenda głosi, że bardzo oszczędny kucharz mieszkał w angielskim domu pod Florencją. Po wypiciu herbaty nie chciał wyrzucać pozostałych ciastek, więc posmarował je płynnym kremem i podał na deser. Dziś w restauracjach Biscotti jest wstępnie zwilżone czerwonym likierem Alchermes (Alchermes). Następnie przekładamy kremem i udekorujemy bułeczką migdałową lub kawałkami czekolady. Cena za porcję zuppa ingles wynosi około 15 euro.

Schiachata Fiorentina

Miłośnicy delikatnych deserów docenią Schiacciata Fiorentina. Chociaż jego nazwa przypomina nam solony chleb, w rzeczywistości jest to typowe ciasto florenckie. Tradycyjnie przygotowywany jest tylko podczas świąt karnawałowych. Ale w menu restauracji i kawiarni można go znaleźć prawie przez cały rok ze względu na jego dużą popularność. Jest to biszkopt mleczny, często z warstwą bitej śmietany lub budyniu waniliowego (crema pasticcera).
Schiacciata fiorentina jest zwykle przygotowywana w kształcie prostokąta i posypana cukrem pudrem, tworząc na wierzchu rysunek lilii florenckiej (herb miasta). Średni koszt takiego deseru bez warstwy wynosi 15 euro, z nadzieniem - 24 euro.

Crostata Crostata

W menu deserów często oferowana jest Crostata - jest to otwarte ciasto z owocami, jagodami, twarożkiem, czekoladą i innymi dodatkami. Kawałek tego pieczenia kosztuje od 3 do 5 euro.

Ciasto florenckie

I oczywiście wieczny klasyk - Torta della Nonna - najdelikatniejsze, topiące się florenckie ciasto w ustach.

Jego nazwa tłumaczy się jako „ciasto babci”. To ciasto z kremem, skórką z cytryny i orzeszkami piniowymi to prawdziwa uczta! Cena dania również Ci się spodoba - około 15 euro za 1 kg.

Oto „pstrokaty” posiłek składający się z tradycyjnych florenckich potraw. Nie zalecamy próbowania wszystkiego w jednym miejscu. Nie jest tajemnicą, że niektóre restauracje specjalizują się bardziej w mięsie, inne, na przykład, w deserach. I tylko dobry przewodnik, jak dokładny kompas, może doprowadzić turystę do pożądanego celu.

Popularne Wiadomości

Kategoria Kuchnia włoska, Następny Artykuł

Karta Verona - jak zaoszczędzić pieniądze w Weronie?
Werona

Karta Verona - jak zaoszczędzić pieniądze w Weronie?

Jak uratować aktywnego i ciekawskiego turystę w Weronie? Karta Verona (karta Verona 24H) to oficjalny projekt włoskiego Ministerstwa Kultury, mający na celu przyciągnięcie turystów, którzy chcą spędzić opłacalny i wydajny dzień w Romeo i Julii. Karta pozwala zaoszczędzić dziesiątki euro, odwiedzając główne atrakcje.
Czytaj Więcej
Główne atrakcje Werony
Werona

Główne atrakcje Werony

Jeśli Rzym nazywany jest sercem włoskiej historii, Wenecja to miasto kanałów i mostów, to słynną Weronę można nazwać miastem miłości i romansu. Jest to oczywiście zasługa Szekspira, który uczynił to miasto domem Romea i Julii, ale mimo to romantycy przyjeżdżają tu nie tylko na własne oczy, aby zobaczyć miejsce, w którym rozwinęła się znana na całym świecie historia miłosna, ale także, aby spojrzeć na samo miasto charakteryzuje się zapierającymi dech w piersiach krajobrazami i architekturą, a także niepowtarzalną atmosferą.
Czytaj Więcej
Ponte Pietra in Verona
Werona

Ponte Pietra in Verona

Ponte Pietra (Ponte Pietra) - jedyny most łukowy w Weronie, który został zbudowany w epoce Cesarstwa Rzymskiego i przetrwał do dziś prawie w oryginalnej formie. Nazwa dosłownie przetłumaczona z języka włoskiego oznacza „kamienny most”. Długość konstrukcji wynosi 120 metrów, szerokość jest nieco mniejsza niż 4 metry.
Czytaj Więcej
Zamek Castelvecchio w Weronie
Werona

Zamek Castelvecchio w Weronie

Jeśli zdarzy ci się kiedykolwiek odwiedzić Weronę, koniecznie odwiedź starożytny zamek Castelvecchio (włoski: Castelvecchio), wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Historia Zamek Castelvecchio został zbudowany w XIV wieku, za panowania dynastii Scaligers. Był częścią struktur obronnych miasta, dobrze ufortyfikowaną fortecą, cudem ówczesnej architektury wojskowej.
Czytaj Więcej