Włochy

Trasa Wenecji za 1 dzień

Wenecja to niesamowite, wyjątkowe, magiczne miasto, godne długiej znajomości i szczególnej uwagi. Jeśli przyjedziesz tu tylko na 1 dzień, to mam dla Ciebie gotową trasę - krótką wycieczkę do zabytków, które turysta powinien zobaczyć.

Wenecja w 1 dzień, fot. Maria Antonia Juan de la Cruz Jimenez

Każdy marzy o zobaczeniu Wenecji przynajmniej raz w życiu. To miejsce narodzin Vivaldiego, Casanova, Marco Polo. Byłoby ekscytująco jeździć gondolą po kanałach, spacerować wąskimi uliczkami miasta, cieszyć się luksusową architekturą.

Ale nie możesz zaakceptować bezmiaru. Dlatego opracowałem dla ciebie trasę na jeden dzień wokół Wenecji, gdzie zebrałem najważniejsze zabytki miasta.

Stacja Santa Lucia w Wenecji

Nasyp Slavyanskaya

Most Ponte del Vin

Palazzo Dandolo

Kościół La Pieta

Pomnik Wiktora Emanuela II

Pallazzo delle Pridgioni

Most Westchnień

Pałac Dożów

Piazzetta San Marco

Biblioteka Marchiana

Plac Świętego Marka

Loggetta

Dzwonnica San Marco

Nowe oskarżenia

Stare oskarżenie

Cafe Florian

Muzeum miejskie Correra

Wieża zegarowa

Katedra św. Marka

Pałac Patriarchalny

Rtęć

Kościół San Giuliano

Kościół Najświętszej Marii Panny Pięknej

Palazzo Vitturi

Bazylika Santi Giovanni e Paolo

Scuola San Marco

Kościół Santa Maria dei Miracoli

Kościół San Canciano

Kościół San Giovanni Crizostomo

Gelateria Grom

Pałac Fondaco dei Tedeschi

Kościół San Bartolomeo

Kościół San Salvador

Most Rialto

Kościół San Giacomo di Rialto

Dzwonnik Rialto

Rynek Rialto

Al mercà

Targ rybny

Restauracja Poste Vecie

Kościół św. Apolinarisa

Kościół San Polo

Kościół Santa Maria Gloriosa dei Frari

Kościół San Rocco

Scuola Grande di San Rocco

Restauracja Estro

Kościół San Pantalon

Plac Santa Margherita

Osteria Ai Carmini Di Biasotto Daniele

Kościół San Barnaba

Galeria Akademii

Kolekcja Peggy Guggenheim

Santa Maria della Salute

Stare zwyczaje

Tragetto zatrzymać Calle Lanza

Stacja Santa Lucia

Stacja Santa Lucia i mariny Vaporetto, fot. Gasser Markus

Zazwyczaj turyści przyjeżdżają do Wenecji na 1 dzień pociągiem do stacji Santa Lucia (Venezia Santa Lucia), która została zbudowana tuż przy Grand Canal. Przed opuszczeniem stacji znajduje się terminal promowy Ferrovia w pobliżu mostu Ponte degli Scalzi. Dojeżdżamy do głównego placu, legendarnego San Marco, w vaporetto nr 1 (45 min.) Lub nr 2 (25 min.). Jest to publiczny transport wodny znany Wenecjanom - pasażerskie statki motorowe z zamkniętą kabiną. Na starym Canal Grande niestrudzone statki zabiorą Cię na molo S.Marco S.Zaccaria. Ze stacji w kierunku Piazza San Marco, tramwaje rzeczne-vaporetto odjeżdżają co 10 minut.

Pojedynczy bilet kosztuje 7,50 € i jest ważny 75 minut od momentu kompostowania; za 1 dzień (24 godziny) - 20,00 €. Bilety sprzedawane są w miejscach postoju, w specjalnych kasach biletowych i automatach, w kioskach i sklepach tytoniowych lub na pokładzie vaporetto.

Nasyp Slavyanskaya

Nasyp słowiański (Riva degli Schiavoni), fot. Klausbergheimer

Wysiadając na przystanku S. Zaccaria, znajdziesz się na skarpie Slavyanskaya (Riva degli Schiavoni) - głównej miejskiej promenadzie, przed tobą będzie Palazzo Dandolo. Wzdłuż Riva degli Schiavoni znajdują się luksusowe hotele, sklepy, sklepy z pamiątkami. Spektakularna szeroka ulica rozciąga się na 850 m. Budowa nasypu została ukończona w XIX wieku. Przejdź się na to.

Palazzo Dandolo

Palazzo Dandolo, fot. Simone Sampo ”

Palazzo Dandolo został zbudowany w XIV wieku dla rodziny Doge Dandolo. Od 1822 r., Po gruntownej renowacji, nowy właściciel otworzył tam hotel - Hotel Danieli. Na przełomie wieków został całkowicie zmodernizowany. W połowie XX wieku rozebrano sąsiednie domy, kompleks znacznie rozbudowano. Najnowszą aktualizacją modnej Danieli jest marmurowa fasada Virginii Vallota.

Idziemy trochę w prawo, omijając Most Wina, aby zobaczyć kościół La Pieta i pomnik Wiktora Emanuela II. Następnie wrócimy do Palazzo Dandolo i kontynuujemy naszą trasę.

Most Ponte del Vin

Ponte del Vin, fot. Roland Salomon

Ponte del Vin to pojedynczy łukowy kamienny most przez wąski Kanał Wina (Rio del Vin). Długość górnej platformy mostu wynosi około 5 m, szerokość konstrukcji wynosi 9,67 m; wysokość przejścia łukowego wynosi 2,37 m. Dziesięć kroków od strony północnej prowadzi do górnej platformy, dwanaście od strony południowej; schody są ogrodzone białą kamienną balustradą. Na moście Ponte del Vin łodzie kupców wina pływały wzdłuż Rio del Vin. Teraz gondole biegną kanałem w kierunku zatoki San Marco.

Kościół La Pieta

Kościół Santa Maria della Pietá, fot. Martin Feranec

Kościół Santa Maria della Pietá jest znany w całych Włoszech z występów chóru uczniów sierocińca dla dziewcząt - Ospedale della Pieta, w którym kompozytor Antonio Vivaldi służył w XVIII wieku. Dlatego Chiesa della Pietà jest również nazywany Kościołem Vivaldi.

Pomnik Wiktora Emanuela II

Pomnik Wiktora Emanuela II (Monumento Nazionale a Vittorio Emanuele II), fot. Pedro Landín

Pomnik jeździecki Victora Emmanuela II (Monumento Nazionale a Vittorio Emanuele II), pierwszego króla zjednoczonych Włoch, stoi na skarpie Slavyanskaya od 1887 roku. Został wzniesiony dla uczczenia 10. rocznicy śmierci króla.

Palazzo Prigioni

Palazzo delle Prigioni, fot. Valery Toth

Palazzo delle Prigioni (Palazzo delle Prigioni; dosłowne tłumaczenie „Pałac Więźniów”) został zbudowany w 1598 roku i był wykorzystywany jako więzienie w Pałacu Dożów. Dziś Palazzo delle Prigioni jest miejscem koncertów.

Most Westchnień

Most Westchnień (Ponte dei Sospiri), fot. Vinicius Teles Pires

Most Westchnień, elegancki Ponte dei Sospiri to kamienna barokowa galeria łącząca brzegi Kanału Pałacowego. Konstrukcja z białego wapienia została zbudowana przez architekta Antonio Conti. Ponte dei Sospiri łączy Pałac Dożów z niesławnym Palazzo delle Prigioni, budynkiem Nowego Więzienia. Most Westchnień to zamknięty, prawie nudny budynek z małymi zakratowanymi oknami. Ten projekt nie jest przypadkowy: kiedy więźniowie przeszli przez galerię z sali sądowej.

Pałac Dożów

Pałac Dożów (Palazzo Ducale), fot. José Gómez Checa

Dalej po drodze Pałac Dożów, luksusowe Palazzo Ducale - główne muzeum weneckie, arcydzieło późnogotyckiej architektury. Budynek z XV wieku z ażurową dwupoziomową balustradą. Wewnątrz kompleksu znajduje się zamknięty dziedziniec, Złote Schody, a za nim znajdują się Główne Hale, na których eksponowane są płótna wybitnych weneckich artystów. W Zbrojowni - kolekcja zbroi, broni ręcznej i zimnej stali. Na ścianach sali Wielkiej Rady znajdują się wspaniałe historyczne płótna.

Nasyp słowiański biegnie wzdłuż Grand Canal, a my idziemy do małej Piazzetta San Marco.

Piazzetta San Marco

Piazzetta (Piazzetta San Marco), fot. Vladas Portapas

Piazzetta (Piazzetta San Marco) - niewielka przestrzeń między Canal Grande i Campanila, przylegająca do San Marco. Ten niewielki plac zwrócony do nasypu słynie z dwóch schwytanych kamiennych kolumn, które stoją tu od XII wieku. Kolumna Świętego Marka (Colonne di San Marco) kończy się potężną rzeźbioną stolicą z posągiem uskrzydlonego lwa. Granitowy filar znajduje się na wschodnim krańcu Piazzetta San Marco. Po zachodniej stronie piazzetta znajduje się Kolumna San Teodoro (Colonne di San Todaro) z białą marmurową rzeźbą świętego - rycerza Teodora Tyrone, szczególnie czczonego przez Wenecjan.

Biblioteka Marciana

Marciana, fot. Marina Bobrovskaya

Biblioteka św. Marka (Biblioteca di San Marco) jest po prostu tu nazywana - Marciana (Marciana). Jest uważany za największy w Wenecji. Narodowy Fundusz Książki zawiera około 27 tysięcy starożytnych tomów, 13 tysięcy rękopisów. Budynek Marchiana (XVI wiek) w stylu renesansowym został zbudowany przez Sansovino i Scamozzi; Salviati, Veronese, Meldolla pracowali nad wnętrzami biblioteki.

I wreszcie przed nami - Piazza San Marco. Jest to główny plac Wenecji i jedyny, który sami mieszkańcy nazywają piazza - plac. Nazywają wszystkie pozostałe kwadraty campo - polem lub campiello - małym polem. Objeżdżamy okolicę zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

Plac Świętego Marka

Plac Świętego Marka (Piazza San Marco), fot. Michael Schuerr

Plac Świętego Marka jest centrum historycznych i kulturowych wartości Wenecji, centrum życia turystycznego. Szeroka przestrzeń Piazza San Marco, wyłożona jasnymi i ciemnymi kostkami brukowymi, rozszerza się w kierunku katedry, tworząc trapez. Zespół architektoniczny jest zdominowany przez katedrę San Marco z ogromnymi srebrnymi kopułami, które nadały placowi swoją nazwę. Północną i południową stronę otaczają budynki Prokuratury - Stara i Nowa oraz Oficyna Napoleona. Najwyższą strukturą jest Campanila. Dziś zabronione jest karmienie gołębi na placu.

Loggetta

Loggetta, fot. Maria Schnitzmeier

Loggetta stoi na placu obok Campanili. Elegancka łukowata konstrukcja z różowego i białego marmuru, przypominająca klasyczny łuk triumfalny, została wzniesiona w latach 1537-47. Taras pojawił się dopiero w 1663 roku. Górną kondygnację zdobią mitologiczne płaskorzeźby, na portalach umieszczono rzeźby z brązu.

Campanile of St. Mark's Cathedral

Campanile of St. Mark's Cathedral (Campanile di San Marco), fot. Colin Reader

Campanile di San Marco Campanile di San Marco - słynny wenecki Campanile - wznosi się naprzeciwko katedry. Budynek istnieje od IX wieku, był kilkakrotnie przebudowywany, został całkowicie przebudowany w 1912 roku po zawaleniu się. Architekci XX wieku przywrócili renesansowy wygląd, piramidalną kopułę, dzwony. Wysokość Campanile wynosi około 98,6 m. Na szczycie znajduje się taras widokowy z widokiem na Wenecję.

Budynki prokuratorskie

Stare oskarżenia, fot. Chris.eke

Budynki prokuratury są częścią zespołu głównego weneckiego placu. Stare Procuratie (Procuratie Vecchie) zostały zbudowane w XII wieku po północnej stronie Piazza San Marco, aby pomieścić biura i apartamenty prokuratorów. Po pożarze budynek został odrestaurowany w 1517 r. Według projektu Mauro Coducciego. Jest to trzypoziomowy budynek z 152-metrową fasadą, arkadową galerią poniżej, dwoma poziomami ażurowych łukowatych loggii i łańcuchem eleganckich szczytowych dachów.

Cafe Florian, fot. Benzie Tsai

Budowa Nowych Procuraties (Procuratie Nuove) rozpoczęła się naprzeciwko Starych Prokuratur w XVI wieku pod nadzorem Vincenzo Scamozzi, a zakończyła po jego śmierci przez architekta Baldassare Longena w 1640 roku. Wyglądają jak lustrzane odbicie Starych, ale na ich dachu nie ma szczytów. Nowa Procuratia otworzyła najstarszą kawiarnię we Włoszech, Florian (Caffé Florian).

Oficyna Napoleona, fot. Honza Beran

Oba Ścigania są połączone przez Skrzydło Napoleona (L'Ala Napoleonica) (XIX wiek), w którym znajduje się Muzeum Miejskie Correra (Museo Correr).

Wieża zegarowa

Wieża zegarowa św. Marka (Torre dell'Orologio), fot. Vamsee krishna

Wieża zegarowa św. Marka (Torre dell'Orologio - Torre dell'Oroolgio) - pierwszy renesansowy budynek zespołu rynku głównego (1496–99). Skrzydła boczne zostały ukończone dopiero w XVIII wieku. Mechanizm wykonali znani rzemieślnicy Ranieri, ojciec i syn. Urządzenie okrągłego zegara, które widzimy na fasadzie Torre dell'orologio, nie zmieniło się od czasu jego instalacji: pokazuje czas, znaki zodiaku, fazy księżyca. Dzwony na wieży biją co godzinę, a o 12:00 i o północy rozlega się melodia 132 uderzeń.

Katedra Świętego Marka

Bazylika Świętego Marka (Basilica di San Marco), fot. Dennis Schulze

Katedra św. Marka jest monumentalną świątynią, uderzającym przykładem architektury bizantyjskiej na włoskiej ziemi. Od 1063 roku Bazylika San Marco stoi w miejscu zniszczonej przez pożar świątyni z IX wieku. Świątynia ta stała się symbolem i religijną twierdzą Republiki Weneckiej. Ogromna pięcio kopułowa katedra była budowana i rozbudowywana przez pięć wieków. Dziś jest aktywną świątynią, międzynarodowym miejscem pielgrzymek. Wewnątrz katedry znajduje się wiele skarbów, w tym Pala d'Oro, luksusowy Złoty Ołtarz, ozdobiony emaliowanymi miniaturami, ozdobiony tysiącami kamieni szlachetnych.

Pałac Patriarchalny

Pałac w Wenecji (Palazzo Patriarcale), fot. Dimitris Kamaras

Pałac Patriarchalny w Wenecji (Palazzo Patriarcale) znajduje się za katedrą i wieżą zegarową; jego elegancka fasada z białego kamienia wychodzi na niewielki plac - Piazzetta dei Leoncini. Jest to oficjalna rezydencja archidiecezji weneckiej, zbudowana w 1870 r. Według projektu Lorenza Santi. Oto sala Tintoretto z serią fresków z życia św. Katarzyny Aleksandryjskiej.

Opuszczamy Plac Świętego Marka i zanurzamy się w ulice Wenecji. Przechodzimy pod łukiem w Wieży Zegarowej i znajdujemy się w okolicy Merkurego, jest to główna arteria handlowa miasta.

Rtęć

Mercerie przez hotelresidenceilteatro.com

Mercerie (Mercerie) - dzielnica starożytnych ulic handlowych od Placu Świętego Marka do Mostu Rialto. Pierwsze piętra tych domów zajmują sklepy, butiki, sklepy z weneckimi pamiątkami i produktami stosowanymi. W Mercerie można kupić zarówno antyki, antyczne rzadkości i wszelkiego rodzaju rzadkie przedmioty, jak i całkiem nowoczesne designerskie przedmioty, czy to biżuterię, futra, buty, ubrania, czapki, rękawiczki czy produkty ze szkła Murano.

Podziwiając starożytną architekturę i witryny sklepowe, docieramy do kościoła św. Juliana.

Kościół San Giuliano

Bazylika San Zulian (Chiesa di San Zulian), fot. Dan

Kościół San Giuliano (Chiesa di San Zulian - Bazylika San Zulian) to średniowieczny kościół z IX wieku, przebudowany w 1570 roku w weneckim stylu klasycystycznym według projektu Sansovino. W sarkofagu pod ołtarzem głównym znajdują się relikwie św. Juliana, przewiezione z Dalmacji. We wnętrzu zachowały się dzieła Paolo Veronese, Palma di Giovanni, Fyamingo; poliptyzm życia św. Juliana autorstwa Faenzy.

Campo de la Guerra docieramy do kanału San Giuliano, przekraczamy go. Wzdłuż Calle Bande Castello dochodzimy do mostu Ponte de la Bande. Więc dotarliśmy do kościoła Santa Maria Formosa.

Kościół Najświętszej Marii Panny Pięknej

Kościół Santa Maria Formosa, fot. Silas Lozano Paz

Kościół św. Marii Pięknej (Chiesa Santa Maria Formosa) znajduje się w okolicy Castello na małym placu Santa Maria Formosa (Campo Santa Maria Formosa). Barokowa świątynia z wysoką dzwonnicą została zbudowana w 1492 roku na miejscu starszego kościoła. Wewnątrz bazyliki znajduje się złożona konstrukcja z wieloma kaplicami, ołtarz w stylu łuku triumfalnego. W dekoracji zachował się typ Giacomo Palma Starszego „Saint Barbara” i cykl „Madonna Misercordia” Vivarini (XV wiek).

W pobliżu kościoła stoi stary budynek - Pałac Witturi.

Palazzo Vitturi

Hotel Palazzo Vitturi, fot. Didier Descouens

Palazzo Vitturi to hotel pałacowy na Campo Santa Maria Formosa. Budynek z XIII wieku został zbudowany w duchu gotyckiej architektury wenecko-bizantyjskiej z lancetowymi oknami, metalowymi płaskorzeźbami, freskami. Podczas późnych prac remontowych pojawiły się balustrady i antresola. Pałac Vitturi jest dobrze zachowany: obecnie otwarty jest luksusowy kompleks hotelowy Hotel Palazzo Vitturi.

Kontynuujemy naszą trasę. Następnym punktem jest Katedra Santi Giovanni e Paolo. Z Palazzo Vitturi jedziemy w lewo do Calle Lunga Santa Maria Formosa. Następnie skręć w lewo w Calle Trevisana o Cicogna, która prowadzi do Calle Bressana. Wyjeżdżamy na Campo San Giovanni e Paolo.

Bazylika Santi Giovanni e Paolo

Bazylika Santi Giovanni e Paolo (Basilica dei Santi Giovanni e Paolo), fot. Didier Descouens

Bazylika Santi Giovanni e Paolo (Basilica dei Santi Giovanni e Paolo) to wspaniała katedra zbudowana w 1430 roku. Stał się grobowcem osiemnastu Doge Veneto. Jest to klasyczny przykład włoskiego gotyku z cegły. Najbardziej uderzającym arcydziełem dekoracji bazyliki jest rzeźbiarski pomnik poświęcony wpływowej doży Pietro Mocenigo - dzieło Pietro Lombardo. Malownicza dekoracja świątyni zachowała obrazy Belliniego i Veronese. Ołtarz główny dzieła Longena uważany jest za przykład weneckiej sztuki użytkowej.

Scuola San Marco został zbudowany na Campo San Giovanni e Paolo obok katedry.

Scuola San Marco

Scuola Grande di San Marco, fot. Sean Pellerin

Budynek Scuola San Marco (Scuola Grande di San Marco) został zbudowany przez bractwo św. Marka w 1260 roku w pobliżu bazyliki Santi Giovanni e Paolo. Po silnym pożarze w 1485 r. Budynek został zniszczony i odbudowany w stylu renesansowym ze śladami wczesnej architektury bizantyjskiej. W szkole znajdowało się schronienie, sale szkoleniowe, szpital wojskowy, dziś szpital. W Capitul Hall znajduje się ołtarz w stylu Sansovino. Sala przyjęć ma bibliotekę medyczną. Na piętrze znajdują się obrazy przedstawiające życie św. Marka, namalowane przez Vittore Carpaccio, Giovanni Bellini, Jacopo Tintoretto.

Postępuj zgodnie z Calle Larga Giacinto Gallina; przekraczamy most Ponte Santa Maria Nova i znajdujemy się w kościele Santa Maria dei Miracoli.

Kościół Santa Maria dei Miracoli

Santa Maria dei Miracoli, fot. Silas Lozano Paz

Santa Maria dei Miracoli to wczesnorenesansowy kościół, arcydzieło architektów Pietro i Tulio Lombardo. Został zbudowany w latach 1481–89. specjalnie, aby uwzględnić cudowny obraz Matki Boskiej stworzony przez Nicolo di Pietro. To elegancki budynek z marmurową mozaiką, rzeźbionymi kopułowymi lunetami. Wewnątrz świątyni wyróżnia się luksusowe sklepienie kasetonowe z XVI wieku z pięćdziesięcioma portretami świętych i proroków.

Następny kościół na trasie to San Canciano. Powrót do Campo Santa Maria Nova Square. Skręć w lewo w Campiello Santa Maria Nova, a następnie skręć w prawo w Campiello S. Canciano.

Kościół San Canciano

Kościół San Canciano (Chiesa di San Canciano), fot. Didier Descouens

Kościół San Canciano w Cannaregio nazywa się „ukryty”: ścieżka do bram Chiesa di San Canciano prowadzi wąską uliczką.Jest to jeden z najstarszych weneckich kościołów, istnieje od IX wieku, jest poświęcony trzem męczennikom - Canzio, Canziano, Canzianilla, którzy zmarli w Akwilei. Trójnawowa bazylika ze sklepionym sufitem zyskała nowoczesny wygląd od XVIII wieku. Dzwonnica San Canciano została zbudowana w 1542 roku.

Z Campiello S. Canciano jedziemy najpierw Salizada San Canzian, a następnie skręcamy w Salizada S. Giovanni Grisostomo. Przed nami San Giovanni Crizostomo.

Kościół San Giovanni Crizostomo

Kościół San Giovanni Crisostomo (Chiesa di San Giovanni Crisostomo), fot. Didier Descouens

Kościół San Giovanni Crisostomo (Chiesa di San Giovanni Crisostomo) to XVI-wieczny renesansowy budynek w Cannaregio, odtworzony na miejscu świątyni z XI wieku. Mała świątynia lakonicznej architektury z płaskim łukiem nad chórami i prostą otynkowaną fasadą. Obok przysadzistego kościoła znajduje się 21-metrowa dzwonnica. W jednej z kaplic San Giovanni Crisostomo obraz ołtarzowy namalowany przez Giovanniego Belliniego - ostatnie dzieło artysty.

Kontynuujemy trasę wzdłuż Salizada S. Giovanni Grisostomo.

Gelateria Grom

Gelateria Grom

Po drodze koniecznie odwiedź Grom gelateria (Salizada S. Giovanni Grisostomo, 5801), aby zjeść pyszne włoskie lody. Radzę kasztanowi z bezą, pistacjom, jogurtowi, straccella z kawałkami czekolady i solonym karmelem.

Jedziemy dalej Salizzada del Fontego dei Tedeschi; skręć w prawo w Calle del Fontego. Wejdziemy na taras widokowy centrum handlowego Fondaco dei Tedeschi i będziemy podziwiać miasto i jego kanały.

Pałac Fondaco dei Tedeschi

Na tarasie widokowym pałacu Fondaco dei Tedeschi, zdjęcie Manuela Massucci

Fondaco dei Tedeschi to pałac na Canal Grande z dużym dziedzińcem. Został zbudowany w 1228 r., Ale w 1505 r. Spłonął podczas pożaru. Został przebudowany w latach 1505-1508. Dziś jest to centrum handlowe za darmo! panoramiczny taras na dachu z pięknym widokiem na Wenecję. Lepiej zarezerwować czas na wizytę na tarasie widokowym na stronie internetowej centrum handlowego. Możesz to zrobić na miejscu (tablety znajdują się na 4 piętrze).

Poruszamy się wzdłuż Ramo del Fontego dei Tedeschi. Na ruchliwej ulicy Bombasei, pełnej sklepów, znajduje się kościół San Bartolomeo.

Kościół San Bartolomeo

Dzwonnica kościoła św. Bartłomieja (Chiesa di San Bartolomeo), fot. JORGE MAURICIO BERTELLI

Już w IX wieku na tym miejscu zbudowano świątynię ku czci św. Demetriusza z Solunsky. W 1170 r. Został przebudowany na kościół św. Bartłomieja (Chiesa di San Bartolomeo). Po raz drugi San Bartolomeo został przebudowany w XVIII wieku. Dzwonnica została zbudowana w latach 1747-1754. Po upadku Republiki Weneckiej i przybyciu Napoleona parafia św. Bartłomieja została zniesiona, a jej terytorium zostało wchłonięte przez pobliski kościół San Salvador. Jeden z ołtarzy San Bartolomeo ozdobiony jest obrazem Palm Jr. „Kara węży”.

Wyjdź na Campo S. Salvador Square, skręć w prawo i jedź Merceria II Aprile na Campo San Salvador Square.

Kościół San Salvador

Kościół San Salvador (Chiesa di San Salvador), fot. Angelo Della Ragione

Kościół San Salvador (Chiesa di San Salvador) to piękna barokowa świątynia z XVI wieku, zaprojektowana przez Baldassare Longena. Wewnątrz można zobaczyć słynne obrazy Tycjana „Zwiastowanie” i „Przemienienie”, „Posiłek na Emaus” Belliniego.

Przez Calle Larga Mazzini docieramy do Grand Canal, skręcamy w prawo i jedziemy wzdłuż mostu Rialto.

Most Rialto

Ponte di Rialto, fot. Vladas Portapas

Ponte di Rialto - most nad Kanałem Grande, zbudowany w 1591 r. Na miejscu starej, zniszczonej drewnianej konstrukcji; jeden z symboli miasta. Jest to jednołukowa kamienna konstrukcja o długości 48 mi szerokości 23 m na dwunastu podporach pali. Rialto to galeria mostów dla pieszych, miejsce spacerów, spotkań, intensywnego handlu. Jego jedyny łuk wznosi się nad kanałem o 7 metrów: statki mogą swobodnie przepływać pod mostem.

Podziwiałeś most? Przechodzimy do Campo San Giacomo di Rialto, gdzie zobaczymy kościół San Giacomo di Rialto, Gobbo i słynny targ Rialto.

Kościół San Giacomo di Rialto

San Giacomo di Rialto (Kościół San Giacomo di Rialto), fot. Didier Descouens

Kościół San Giacomo di Rialto (Chiesa di San Giacomo di Rialto) historycy uznają najstarszych w Wenecji. San Giacometo, jak nazywają to jego mieszkańcy, został zbudowany na Campo San Giacomo di Rialto. Wzniesiono go na fundamencie kościoła 421 lat budowy (położonego na cześć założenia Wenecji), później, w XI-XII wieku, odbudowano go, aw 1601 r. Został przywrócony. Jest to gotycki ceglany budynek architektury wenecko-bizantyjskiej z okrągłymi oknami i ogromnym zegarem zamontowanym na dzwonnicy nad portykiem. Na tym samym placu znajduje się rynek Rialto: przez długi czas kupcy żałowali pod łukami najbliższego kościoła. Na fasadzie absydy San Giacometo, pod krzyżem, znajduje się napis wzywający kupców do uczciwości.

Garbus

Garbus Rialto (Gobbo di Rialto), fot. G.dallorto

Garbus Rialto (Gobbo di Rialto) - rzeźba wykonana w 1541 roku przez Pietro da Salo naprzeciwko kościoła. Klęczący Gobbo trzyma cokół, z którego ogłoszono dekrety państwowe. Tutaj Wenecjanie zostawili „opozycyjne” ulotki satyryczne władzom papieskim i dożom.

Rynek Rialto

Pawilon rybny Peschiera (La Pescheria), fot. Sergey Nar

Rynek Rialto powstał w XI wieku. Powierzchnia rynku jest podzielona na dwie części: tradycyjny pasaż handlowy Mercato di Rialto i pawilon rybny Peschiera (La Pescheria). Centra handlowe sprzedające warzywa, owoce, sery, kwiaty, pamiątki zaczynają się bezpośrednio przy placu San Giacomo di Rialto.

Aby dostać się do Fish Pavilion, musisz udać się do Campo de la Pescaria z Campo San Giacomo di Rialto i dotrzeć do końca. Ta neogotycka loggia na Canal Grande pojawiła się od 1907 roku: została zbudowana specjalnie na targ rybny według projektu D. Rupolo. Godziny otwarcia pawilonu rybnego: VT-SB 7:30 - 12:00.

Winiarnia Al Mercà

Al Mercà, fot. Rober y Lety Mochileando por el mundo

W drodze z Piazza San Giacomo di Rialto udaj się do sklepu z winami Al Mercà (Campo Bella Vienna, 213), gdzie możesz spróbować bardzo dobrego wina od 2,5 € za kieliszek.

Antica Trattoria Poste Vecie

Restauracja Poste Vecie, fot. Poste Vecie

Aby docenić autentyczną atmosferę i kuchnię Wenecji, powinieneś odwiedzić jedną z restauracji w mieście. Na przykład Poste Vecie (adres: San Polo, 1608) jest najstarszą restauracją istniejącą od 1501 r. Jedyna restauracja w Wenecji znajduje się na targu rybnym. Przyjemne wnętrze, typowa wenecka kuchnia i wysoka jakość.

Jedź trochę za Campo de la Pescaria i skręć w prawo w Ruga Vecchia S. Giovanni. Jedziemy nim, a następnie Calle de L'ogio o de la Rugheta i skręcamy w Calle Sbianchesini.

Kościół św. Apollinarii

Sant'Aponal (Chiesa di Sant'Aponal), fot. El Guille L.

Kościół św. Apollinarisa, zwany w Wenecji Sant'Aponal (Chiesa di Sant'Aponal), został zbudowany w 1034 r. Świątynia poświęcona jest pierwszemu biskupowi Rawenny - św. Apollinarisowi. Wygląd gotyckiej budowli z prostą ceglaną fasadą i eleganckimi wieżami namiotowymi został zachowany po przebudowie z XV wieku.

Biorąc pod uwagę architekturę budynków, mijamy ulice Calle dei Meloni, Calle dei Meloni, Calle Sottopassaggio de la Madoneta i wychodzimy na plac Campo San Polo.

Kościół San Polo

Kościół San Polo (Chiesa di San Polo), fot. Nnvmsm Drone Studio

Kościół San Polo znajduje się na placu o tej samej nazwie. Świątynia istnieje od 9 wieku, pierwotnie należała do templariuszy. Gotycka przebudowa budynku miała miejsce w XV wieku, a nowoczesny wygląd Chiesa Rettoriale di San Polo pochodzi z 1804 roku: architekt D. Rossi przebudował go w duchu neoklasycyzmu. Wewnątrz zachowane obrazy Tintoretto i Veronese, obraz ołtarzowy Domenico Tiepolo.

Teraz nasza droga prowadzi do kościoła Santa Maria Gloriosa dei Frari. Idąc Calle dei Saoneri, wychodzimy na Kanał San Polo. Przechodzimy przez most Ponte San Polo. Skręć w prawo w Calle Seconda dei Saoneri, następnie w lewo w Rio Terà Cazza, w prawo w Fondamenta Frari i w lewo w Campo dei Frari.

Bazylika Santa Maria Gloriosa dei Frari

Santa Maria Gloriosa dei Frari (Chiesa Santa Maria Gloriosa dei Frari), fot. Didier Descouens

Santa Maria Gloriosa dei Frari (Chiesa Santa Maria Gloriosa dei Frari) to gotycka bazylika, działająca świątynia. Został złożony w 1250 r., Przebudowany w latach 1330–1443 i konsekrowany na cześć Matki Boskiej Chwalebnej. Pod sklepieniami Frari gromadzone są bezcenne dzieła włoskiej sztuki religijnej: obrazy Tycjana, Belliniego, rzeźbiony nagrobek Antonio Canove, wykonany według jego własnego projektu. Oto groby Monteverdiego i Tycjana.

Objeżdżamy katedrę wzdłuż Campo dei Frari, skręcamy w prawo w Salizada S. Rocco i wysiadamy na Campo San Rocco.

Kościół San Rocco

Kościół San Rocco (Chiesa di San Rocco), fot. Yuriy Vysotskiy

Kościół San Rocco (Chiesa di San Rocco) stoi na Campo San Rocco. Został wzniesiony w stylu renesansowym w latach 1489-1508 przez Bartolomeo Bon Młodszego i nazwany na cześć Świętego Rocha, który był uważany za uzdrowiciela zarazy i patrona Wenecji. W 1725 r. Świątynia została odbudowana. Piękna fasada z wieloma rzeźbami została dodana w 1760 roku przez architekta Maccaruzzi. Wewnątrz znajduje się obraz „St. Roch leczy ofiary zarazy” Tintoretto i jeszcze 3 jego obrazy.

W pobliżu znajduje się Scuola Grande di San Rocco.

Scuola Grande di San Rocco

Scuola Grande di San Rocco, fot. Zsolt Budai

Scuola Grande di San Rocco (Scuola Grande di San Rocco) - istniejąca do dziś instytucja charytatywna należąca do Bractwa św. Rocha. Dwupiętrowy renesansowy budynek został zbudowany w latach 1515–49 kolejno przez Bartolomeo Bon, Lombardo i Scarpanino. Scuola słynie z wnętrz: zachowało się tutaj 54 oryginalne obrazy Tintoretto na tematy biblijne, w tym imponujący cykl Kalwarii.

Objeżdżamy Skulu wzdłuż Calle Fianco de la Scuola, skręcamy w lewo w Sestiere Dorsoduro. Na rogu jest enoteca i kawiarnia Estro.

Wine Bar Estro

Estro, fot. Abhinav Shrivastava

Estro (adres: Dorsoduro, 3778) - bar z niesamowitym wyborem win biodynamicznych i niewielkich rozmiarów, doskonała kuchnia.

Jeśli jesteś miłośnikiem domowego jedzenia i wina, bądź cierpliwy. Dalej będziemy mieć rodzinę Osteria Ai Carmini Di Biasotto Daniele.

Wyjeżdżamy na Calle S. Pantalon i dalej do obszaru Campo S. Pantalon.

Kościół San Pantalon

Kościół św. Panteleimona (Chiesa di San Pantalon), fot. Didier Descouens

Kościół św. Panteleimona (Chiesa di San Pantalon) na placu San Pantalon nie jest niesamowitym zachwytem architektonicznym. Budynek wzniesiony w 1686 roku wygląda surowo i skromnie. Skarb jest przechowywany w środku: jest to ogromny fresk Giovanniego Antonio Fumiani na łukach sufitowych. Obszar obrazu napisany zaawansowaną techniką trompe-l'œil Męczeństwo i Wniebowstąpienie św. Panteleimona wynosi 700 m². W ołtarzu jednej z kaplic zachował się kolejny bezcenny obraz - „Cud św. Panteleimona”, stworzony przez Paolo Veronese.

Przekroczymy kanał przez most i pojedziemy Campo Santa Margherita wzdłuż Calle de la Chiesa

Plac Santa Margherita

Campo Santa Margherita, fot. Zdenka zahradkova

Campo Santa Margherita to przestronny plac w pobliżu uniwersytetu w dzielnicy Dorsoduro. Nazwę otrzymała na cześć świątyni Chiesa di Santa Margherita, zbudowanej na jej północno-wschodnim krańcu (dziś jest to budynek uniwersytecki). W pobliżu placu Santa Margherita znajduje się kilka instytucji edukacyjnych, dlatego młodzi ludzie i mieszkańcy uwielbiają się tutaj gromadzić.

Osteria Ai Carmini Di Biasotto Daniele

Osteria Ai Carmini Di Biasotto Daniele, fot. Luigi Galantucci

Zmęczony, chcę jeść gęstszy. Witamy w rodzinnej osterii Ai Carmini Di Biasotto Daniele (adres: Sestiere Dorsoduro, 2898. Godziny otwarcia: 12: 00-15: 00, 19: 00-23: 30). Menu jest doskonałe, ceny są średnie, jedzenie smaczne i świeże, porcje są duże, gotują i serwują szybko! Zamów białe domowe wino, małże, specjalne danie z owocami morza, smażone kwiaty i liście, makaron marinara, domowe tortille z serem.

Spacerując nieturystycznym placem St. Margarita, skręć w kanał Rio Terà, przejdź przez most Ponte dei Pugni, skręć w lewo - przed nami jest plac San Barnaba.

Kościół San Barnaba

Kościół św. Barnaby (Chiesa di San Barnaba), fot. Jovan Korolija

W kościele San Barnaba (Chiesa di San Barnaba) na malowniczym placu o tej samej nazwie otwarte jest dziś Muzeum Wynalazków Da Vinci. Świątynia założona w 809 roku przeszła kilka przebudów. Dzisiejszy neoklasyczny wygląd San Barnaba sięga 1776 roku.

Z Piazza San Barnaba Calle del Pistor o del Lotto prowadzi do mostu Ponte Malpaga. Dalej wzdłuż Calle dei Cerchieri, w prawo na Calle Della Toletta, następnie w lewo na Ponte de le Maravegie, dalej wzdłuż Calle Contarini Corfù do Campo della Carita.

Galeria Akademii

Muzeum Akademii (Gallerie dell'Accademia), fot. Svetlana Kuchumova

Galeria Akademii to muzeum sztuki, złoty fundusz malarstwa weneckiego, prawdziwy skarbiec z dziełami XIV-XVIII wieku. Ma największe zbiory dzieł Carpaccio, Belliniego. Budynek Gallerie dell'Accademia znajduje się na moście o tej samej nazwie.

Skręć w prawo z Campo della Carita do Rio Terrà Foscarini, następnie w lewo w Calle Nuova Sant'Agnese, dalej wzdłuż Piscina Forner, Calle della Chiesa, Fondamenta Venier dai Leon, skręć w lewo w Calle S. Cristoforo. Jesteśmy na celu.

Kolekcja Peggy Guggenheim

Kolekcja Peggy Guggenheim (Collezione Peggy Guggenheim), fot. Gio Melis

Kolekcja Peggy Guggenheim mieści się w małym Palazzo Venier dei Leoni, zbudowanym nad brzegiem Canal Grande. Oto prace Picassa, Kandinsky'ego i Malewicza, Juana Miro, Chagalla, Dali. Wenecka Collezione Peggy Guggenheim jest uważana za jedną z najcenniejszych na świecie kolekcji sztuki współczesnej.

Z muzeum wzdłuż Campiello Barbaro i Calle Del Bastion dochodzimy do kościoła Matki Bożej Uzdrawiającej.

Bazylika Santa Maria della Salute

Santa Maria della Salute (Bazylika Santa Maria della Salute), fot. Strahinja Stanković

Santa Maria della Salute (Bazylika Santa Maria della Salute) to śnieżnobiała barokowa bazylika w rejonie Dorsoduro. Został założony w 1631 roku pod naciskiem patriarchy Giovanniego Tiepolo, jako dar dla Dziewicy od mieszkańców za uwolnienie Wenecji od zarazy. Został ukończony do 1689 r., Konsekrowany na cześć Dziewicy Maryi Uzdrowienia.

Po przejściu 200 metrów wzdłuż Grand Canal dotrzemy do ostatecznego celu naszej trasy.

Stare zwyczaje

Stare zwyczaje (Punta della Dogana), fot. Joel

Stary Urząd Celny (Punta della Dogana) - barokowy kompleks architektoniczny z XVII-wieczną wieżą i pozłacaną kulą zwieńczoną postacią Fortuny - stoi na trójkątnej wyspie między dwoma kanałami, Bolszoj i Judecca. Zbudowany w 1677 r., Odnowiony w 2006 r. Według projektu Tadao Ando. Dziś Punta della Dogana to centrum sztuki z kolekcją 2,5 tys. Współczesnych dzieł.

Gondola czy tragetto?

Traghetto, fot. Gerry Brague

Być w Wenecji i nie jeździć na gondoli? 30-minutowa przejażdżka gondolą kosztuje od 100 €; 6 osób wjeżdża na gondolę. Ale zegarki gondolierów zwykle się spieszą, więc zostaniesz wysadzony po 20 minutach.

Polecam przejażdżkę na traghetto. W dosłownym sensie jest to prom, który przepływa dużą gondolę przez Canal Grande. Przyjemność kosztuje tylko 2 € za osobę. Jest kilka takich skrzyżowań, znajdziesz je według znaków. Tragetto jest kontrolowane przez 2 gondolierów, może pomieścić do 12 osób, zwykle jeździ się stojąc, ale jeśli się boisz, możesz usiąść. Przeprawa trwa kilka minut.

Poszukaj przystanku Calle Lanza około 120 metrów od Santa Maria della Salute. Zatrzymaj się na drugim końcu Grand Canal - Campo del Traghetto. Tam przeniesiesz się do vaporetto i wrócisz na stację Santa Lucia. Możesz obejść się bez gondoli. W Santa Maria della Salute weź vaporetto nr 1 i idź prosto na dworzec kolejowy.

Tragetto Crossing Places

Pescaria (targ rybny) - Santa Sofia (w pobliżu Ca 'd'Oro);
San Tomà - Sant'Angelo;
Fondamente S. Lucia (przed dworcem kolejowym) - Fondamenta San Simeón Piccolo;
San Marcuola - Fóndaco dei Turchi (Muzeum Historii Naturalnej);
Riva del Carbòn - Fondamente del Vin;
San Samuele - Ca 'Rezzónico;
Campo del Traghetto - Calle Lanza (w pobliżu Santa Maria della Salute).

Przepustka Muzeów w Wenecji

Zaoszczędź czas i pieniądze na zabytkach Wenecji! Kup bilet kombinowany Venice Museums Pass. Bilet elektroniczny zostanie wysłany pocztą elektroniczną, dostęp do muzeów bez kolejki.

Przydatna aplikacja do jedzenia Eat Venice.

Jak zaoszczędzić na hotelach?

Wszystko jest bardzo proste - spójrz nie tylko na rezerwację. Wolę wyszukiwarkę RoomGuru. Jednocześnie szuka rabatów na rezerwacji i na 70 innych stronach z rezerwacjami.

Obejrzyj wideo: Wenecja co warto zobaczyć w 1 dzień? Zwiedzanie, atrakcje, zabytki (Luty 2020).

Loading...

Popularne Wiadomości

Kategoria Włochy, Następny Artykuł

Dolina Świątyń w Agrigento na Sycylii: historia, jak dostać się i bilety
Regiony Włoch

Dolina Świątyń w Agrigento na Sycylii: historia, jak dostać się i bilety

Miejsce pamięci całej Sycylii - tak krótko, ale zwięźle, można opisać Dolinę Świątyń w Agrigento. Tutaj nawet pył pod stopami wydaje się być nieskończenie starożytny, święty, modlitwy i ... poplamiony krwią niezliczonych i bezimiennych niewolników, którzy wznieśli ogromne starożytne świątynie, obrońców Aragragas, którzy walczyli do końca o swoje mury, setki i tysiące ofiar nieubłaganych władców - od tyranów po gubernatorów cesarza.
Czytaj Więcej