Historia

Kim są weneckie doże?

Podróżujących, którzy przyjeżdżają do Wenecji (Venezia), ogarnia pragnienie zanurzenia się w tajemniczej atmosferze tego starożytnego i, w pewnym sensie, magicznego miasta. Jego wielowiekowa historia jest pełna tajemnic i przesiąknięta szczególnym duchem arystokracji. Pod tym względem historie o dożach Wenecji, władcach Republiki, którzy zapewnili miastu wielkość, dobrobyt i chwałę, wydają się bardzo interesujące.

Doża (doża) nazywano głową najspokojniejszej Republiki Wenecji (Serenissima Repubblica di Venezia). Sam tytuł pochodzi od łacińskiego słowa „dux”, przetłumaczonego na rosyjski, oznaczającego „przywódca, pan”. Honorowe stanowisko publiczne było obieralne i trwało 1100 lat. W tym czasie Republika Świętego Marka rządziła 120 Dogami. Pełną listę doży weneckich można znaleźć na specjalnej stronie w Wikipedii.

Powstanie i rozwój Instytutu Doge

Tradycja głosi, że pierwszym doża weneckiego był Paolo Lucio Anafesto, ale nie ma na to dowodów w postaci dokumentów.

Przybliżona data początku jego panowania to 697 lat. W tym czasie Wenecja pogrążyła się w wewnętrznych sprzecznościach politycznych spowodowanych trwającymi konfliktami potężnych lokalnych klanów. Konieczne było połączenie interesów elity i skierowanie jej sił do walki z zewnętrznym zagrożeniem ze strony Lombardów i Słowian.

Powołanie Paolo Lucio Anafesto odbyło się po spotkaniu mieszkańców laguny weneckiej (Laguna di Venezia), zorganizowanym z inicjatywy patriarchy z pobliskiego miasta Grado, i zostało zatwierdzone przez bizantyjskiego władcę.

Początkowo doży, obdarzeni nieograniczoną władzą w sprawach politycznych, wojskowych i kościelnych, byli protegowanymi Wschodniego Cesarstwa Rzymskiego. Sytuacja ta utrzymywała się we wczesnym średniowieczu i została wyjaśniona faktem, że Wenecja podlegała Bizancjum.

Następnie stanowisko szefa miasta-państwa uległo znaczącym przemianom i zaczęło być formalne. W XI wieku, kiedy Republika Świętego Marka zyskała autonomię i znaczącą pozycję na politycznej mapie świata, postać Doża nie miała już wcześniejszego znaczenia. Z czasem zarządzaniem sprawami finansowymi i wojskowymi zajmowali się wybrani deputowani Wielkiej Rady (Maggior Consiglio) - główny organ władzy państwowej, funkcje legislacyjne i wiele spraw politycznych spadło na ramiona członków Senatu.

Instytut Dożów przestał istnieć w 1797 r., Kiedy ziemie Republiki Świętego Marka zostały zajęte przez wojska Napoleona Bonaparte. Ostatnią rezygnacją do zrzeczenia się tytułu po upokarzającym poddaniu Wenecji był Ludovico IV Giovanni Manin.

Jak wybrać doża weneckiego i kogo wybrać?

Pozycja doży była dożywotnia i zawsze była uważana za bardzo szanowaną i honorową w Republice Weneckiej.

Posiadacz wysokiego tytułu mógł zostać przedstawicielem zamożnej i wpływowej rodziny, która miała za sobą wiele lat udanego doświadczenia w służbie publicznej. Kandydatami byli ludzie w czcigodnym wieku, którzy okazali się zręcznymi dyplomatami i mądrymi dowódcami wojskowymi.

Jednocześnie, pomimo prób ustanowienia monarchii w Wenecji, co wiązało się z dziedzicznym przekazaniem władzy, pozostała zasada wyboru władcy miasta-państwa. Skomplikowana procedura mianowania doży przybrała ostateczną formę w XIII wieku. W 1268 r. Zatwierdzono zasady obejmujące 11 etapów głosowania w celu uwzględnienia interesów wszystkich elit. System wyborczy funkcjonował bez zmian aż do ostatnich dni istnienia Republiki Weneckiej.

Funkcje pozycji doży

Pozycja doży weneckich wiązała się z wieloma ograniczeniami, a jednocześnie wykluczała możliwość osobistego wzbogacenia się i wszelkie przywileje dla członków rodziny władcy. Co więcej, majątek głowy Republiki Weneckiej często stał się źródłem finansowania bujnych świąt miejskich, uroczystych procesji, kampanii wojskowych i innych wydarzeń rządowych.

Ani doża, ani jego krewni nie mogli posiadać nieruchomości położonych na terytorium innego kraju. Jego dzieci nie miały prawa poślubiać cudzoziemców, a jego żonie nie wolno było prowadzić działalności gospodarczej i przyjmować prezentów od zagranicznych kupców.

Życie Dożów było stale monitorowane przez członków Rady Dziesięciu (Consiglio dei Dieci), którzy zbierali obciążające informacje za pośrednictwem informatorów i pełnomocników. Przypadki defraudacji własności państwowej można rozpatrywać zarówno za życia, jak i po śmierci władcy.

Szczególną uwagę zwrócono na praworządność. Tak więc dzięki pracy tajnych sędziów i karających w 1355 r. 55. wenecki doż, Marin Faliero, który próbował zmonopolizować supremację poprzez zamach stanu, został oskarżony o zdradę stanu. Ta smutna historia z historii Republiki Weneckiej została uwieczniona pięć wieków później, w 1867 r., Przez włoskiego malarza Francesco Hayeza.

Obraz „The Last Moments of the Doge Marino Falliero on the Stairs of Del Piombo” (Gli ultimi momenti doge Marin Faliero sulla scala detta del piombo) w Pinacoteca Brera, Mediolan, Pinacoteca Brera, sala XXXVIII.

Obowiązkowe obowiązki doży

Doży zawsze był centralną postacią wszystkich procesji rytualnych i uroczystości w Wenecji. Od XII wieku powstała tradycja organizowania ceremonii „Zaręczyny z Morzem Adriatyckim”, która przetrwała do upadku Republiki Świętego Marka.

Obchody odbywały się co roku, zbiegając się z świętami kościelnymi Wniebowstąpienia Pańskiego, a ich czas zbiegł się z legendarnymi wydarzeniami, gdy 26. władca Wenecji, Pietro II Orseolo, triumfalnie podbił północno-zachodnie terytoria Półwyspu Bałkańskiego.

Tradycyjnie doża wyszedł ze swojej wspaniałej 30-metrowej złotej galerii o nazwie „bucintoro” (bucintoro)i modlił się do żywiołu wody, prosząc mieszkańców o przysługę. Po tym, jak pierścień władcy został wrzucony do morza, jako znak potęgi, wielkości Wenecji i jej nierozerwalnego związku z Adriatykiem.

Włoski artysta Francesco Lazzaro Guardi w 1766 r. Przedstawił triumf w pracy „The Doge Goes to Buchintoro to San Nicolo di Lido” (l Doge sul Bucintoro si dirige verso San Nicolò di Lido). Zdjęcie można dziś zobaczyć w pałacu Venaria (Reggia di Venaria Reale), dawnej rezydencji królewskiej i ogrodach, położonych w pobliżu Torino (Torino). Ma powierzchnię 80 000 m² i jest jednym z największych pałaców na świecie.

Atrybut mocy

Głównym symbolem siły weneckich doży był specjalny nakrycie głowy (Corno Ducale), przypominające kształtem kapelusza z rogiem.

Rodzaj czapki tradycyjnie uszyty był z ciężkiego brokatu ze złotymi nićmi, czasem obity był luksusowym aksamitem. Nakrycie głowy doży było często ozdobione rozproszonymi dużymi kamieniami szlachetnymi: rubinami, szmaragdami, diamentami i perłami. Władca Wenecji otrzymał kapelusz podczas ceremonii inauguracji i był zobowiązany do noszenia symbolu władzy bez zdejmowania. Na uroczyste wydarzenia zapewniono elegancką wersję nakrycia głowy, w zwykłych sytuacjach doża nosił skromniejszą czapkę uszytą z aksamitu.

Każdego roku, w dzień Wielkanocy, opat klasztoru San Zaccaria przedstawiał władcy miasta kolejny nakrycie głowy wykonane dla niego przez nowicjuszy.

Pałac Dożów Weneckich

Rezydencją władcy był Pałac Dożów (Palazzo Ducale). W jego murach odbywały się także posiedzenia Wielkiej Rady, Senatu i Sądu Najwyższego. Tutaj działała również Tajna Inkwizycja. Doge otrzymał 11 pokoi, z których większość wykorzystywano jako pokoje recepcyjne.

Majestatyczny budynek obecnego pałacu, zdobiący plac Piazza San Marco, został wykonany w stylu gotyckim. Jego budowa rozpoczęła się około XIV-XV wieku w miejscu, w którym pierwsza nie zachowana do dziś rezydencja Dożów stała w 810 roku. Dziś pałac służy jako muzeum, a luksusowe wnętrza jego ogromnych sal co roku przyciągają miliony miłośników sztuki i historii.

Obejrzyj wideo: Ballada o cyckach Wojtek Szumański (Styczeń 2020).

Loading...

Popularne Wiadomości

Kategoria Historia, Następny Artykuł

Pałac Senatorów
Włochy

Pałac Senatorów

Renesansowy Pałac Senatorski został zbudowany na Wzgórzu Kapitolu, zaprojektowany przez Michała Anioła. Dziś mieści się w nim Ratusz Rzymu. Pałac Senatorów z Placu Kapitolu To, co dziś znajduje się w Pałacu Senatorów W Rzymie na Wzgórzu Kapitolu znajduje się Pałac Senatorów (Palazzo Senatorio) - stworzenie wielkiego Michała Anioła.
Czytaj Więcej
Cinema Time Elevator Rome - wirtualna wycieczka do historii
Włochy

Cinema Time Elevator Rome - wirtualna wycieczka do historii

W Rzymie ty i twoje dzieci możecie podróżować w czasie. Time Elevator - „Time Lift”, atrakcja kinowa. Atrakcja kinowa Time Elevator Rome O Czasie Winda w Rzymie W Rzymie ty i twoje dzieci możecie wybrać się w podróż w czasie. Time Elevator - cudowna „Time Lift”, atrakcja kinowa, która znajduje się obok Piazza Venezia.
Czytaj Więcej
Wenecja
Włochy

Wenecja

Wenecja to miasto wspaniałych pałaców i malowniczych kanałów, ożywionych baśni i romantycznych kochanków. „Serenissima” (pogodny) - tak nazywała się Wenecja w średniowieczu. Wenecja (Venezia), Collin Key Venice (Venezia) - jedno z najpiękniejszych miast na świecie, położone w lagunie weneckiej. Kiedy słyszysz nazwę miasta, przychodzi na myśl: wąskie kręte kanały, malownicze mosty, gondole i gondoliery, wejścia do domów, które prowadzą bezpośrednio do wody ... Ale opisu Wenecji nie można sprowadzić do standardowej liczby miejsc turystycznych, miasto jest wyjątkowe pod każdym względem.
Czytaj Więcej
Plac Wenecki - turystyczne centrum Rzymu
Włochy

Plac Wenecki - turystyczne centrum Rzymu

Plac Wenecki jest jednym z głównych placów Rzymu, centrum turystycznego. Spacer po nim przez długi czas nie zadziała, ponieważ w pobliżu jest podjazd i duża koncentracja turystów. Od placu do Koloseum jest Fori Imperiali Street, do Placu Świętego Piotra - Victor Emmanuel Avenue i zaczyna się główna ulica handlowa Corso ze sklepami i butikami.
Czytaj Więcej